We nemen ze toch mee naar Auckland Museum. Gisteravond heeft de tourdirector gelezen over de mogelijkheden van een Maori Performance en kinderonderzoekscentra in het museum. We hebben een half uur om het museum te verkennen, voordat de show begint. Na vijf minuten achter Joek aanrennen, die steeds achter allerlei muurtjes en grote zalen verdwijnt, en naar de toilet met Take, hebben we daar genoeg van en gaan we koffie drinken (om bij te komen).
Het lukt de Maori’s om de aandacht van de kinderen het hele half uur vol te houden met hun dans en zang voorstelling. Als de Haka wordt opgevoerd, glunderen ze allebei omdat we dit in de camper vaak héél hard gedraaid hebben. Dan nog even op de foto en door naar het Discovery Centre voor kleine kinderen zoals de onze. Pfff, dat geeft een beetje rust. Hier kunnen ze geen kwaad. Take vindt ook deze “speelkamer” awesome.
Ondanks dat wij nog zoveel willen hier in Parnell (leuke winkels, cafés enz) en de rest van het centrum van Auckland, gaan we terug naar “huis” om uit te rusten (zoals we dat noemen voor Take).
Het middagprogramma bestaat uit een tochtje door Devonport. Het weer is prima vandaag, graad of 22 en lichte bewoling. Eerst het “centrum” op de Queens Parade met speeltuin, en Library, waar het papa lukt de tekst (van 15 april) op de blog te ztten. Het is zeer teleurstellend dat zelfs hier geen normaal functionerend internet te vinden is…..en we begrijpen dat aan de andere kant van de wereld met smart op nieuwe teksten en foto’s wordt gewacht…
We rijden door naar Cheltenham Beach via North Head Point. Uiteindelijk gooien we de onvermijdelijke steentjes naar de zee op Narrow Neck Beach.
Via de Lone Star (kindvriendelijk restaurant) terug naar huis. Zonder gehuil of enige vorm van protest vallen de jongens voor achten in slaap. Wij beseffen helaas maar al te goed dat er nog één dag te gaan is. Eerlijk gezegd worden we daar niet blij van, ongelooflijk hoe snel de afgelopen weken voorbij zijn gegaan.
Morgen moeten we wel de skytower op, weer of geen weer.
